foto’s : Iban Van der Zeyp & Ann Laureyssens - http://www.mortsel.info

Oud-leerlinge Charlotte Schoeters doet mee aan een songwriting wedstrijd met haar zelfgeschreven nummer ‘Amelia’. De winnaar krijgt een beurs / scholarship voor een jaar full time opleiding aan The Institute of contemporary Music Perfomance te London. 

Op de site van http://www.Shuresongwritingaward.com/ kan je het You tube filmpje van Charlotte bekijken en stemmen.

De 3 filmpjes met de meeste stemmen gaan zo door naar de finale.

Stemmen doe je zo :

• klik op ‘View Songs’ ;
• klik op ‘Amelia – Charlotte’; 
• Vul je gegevens in en klik op submit!

Op donderdag 19 april kan je Charlotte ook op onze Jubileummuziekavond aan het werk horen!

Alvast veel succes gewenst, Charlotte!

In amper 5 dagen is de voorstelling op vrijdag 20 april al uitverkocht! Gelukkig beschikken wij nog over voldoende plaatsen voor de voorstelling van de oud-leerlingen op donderdag 19 april. 

30 JAAR Muziekavond  Koninklijk Atheneum Mortsel

Do 19 en vrij 20 april 2012 – cc Mark Liebrecht Mortsel om 19.45 uur 

Dit jaar viert het Koninklijk Atheneum Mortsel het dertigjarig bestaan van haar jaarlijkse Muziekavond. Ter gelegenheid van deze verjaardag vinden maar liefst twee opvoeringen plaats: één voor en door de oud-leerlingen en één verzorgd door de huidige leerlingen.  

Het fundament voor deze jarenlange traditie werd door André Moennaert, leraar Engels, in het midden van de jaren zeventig gelegd. Toen organiseerde hij muzikale avonden in de eetzaal voor collega’s en vrienden. Wegens de tanende belangstelling werd in 1983 het geweer van schouder veranderd. Met behulp van de Vriendenkring organiseren wij voortaan een Muziekavond van en voor de leerlingen. Door het steeds groeiende aantal deelnemers en toehoorders moesten wij begin de jaren negentig de sporthal ruilen voor een heuse concertzaal.  Eerst werd dat de blauwe zaal van de Singel maar door plaatsgebrek werd uiteindelijk in 1993 de prestigieuze Elisabethzaal gedurende elf opeenvolgende jaren onze vaste stek. Een benijdenswaardig palmares waarvan menig professioneel concertorganisator alleen maar kan dromen…

Vele van onze leerlingen zijn ondertussen de professionele weg ingeslagen en hebben een plaats op zowel de nationale als internationale podia gevonden: Sylviae Traey (piano), Toni Stoianov (viool), Eline Pauwels (viool), Danielle Solignac (viool), Antoon Offeciers (gitaar), Geert Hellings (gitaar), Goele De Raedt (zang), Renate Spelmans (fagot), Tina Jacobs (hobo), Vincent Goris (piano), Charlotte Schoeters (zang), Jessica Denys (gitaar), Sam Joris (jazz) en nog vele anderen.   

De herinnering aan al dat muzikale moois blijft bij vele van onze oud-leerlingen voor eeuwig op hun netvlies gegrift. Naar aanleiding van het dertigjarig bestaan hebben ze samen hun schouders gezet onder de organisatie van een oud-leerlingenconcertavond. Het belooft alvast een mooie affiche met zowel klassiek, musical, jazz als pop te worden. Gastvrouwe van dienst is oud-leerlinge en BV Zoë Van Gastel. Hoogtepunt wordt steevast het optreden van het oud KAM-koor en orkest dat voor de gelegenheid versterkt wordt door de huidige zangers en muzikanten van onze school. 

Op vrijdag 20 april is het dan de beurt aan de huidige leerlingen om op het podium van het cc Mark Liebrecht hun muzikale talenten tentoon te spreiden. Maar liefst 120 leerlingen brengen een gevarieerde Muziekavond met solistische optredens, afgewisseld met dansnummers. Ook de verschillende koren die onze school rijk is, het KAM-orkest en het KAM-poporkest, zijn terug van de partij. De leerlingen uit de derde graad van onze beide basisscholen Ten Dorpe en De Bolster staan die avond ook op het podium.

Kaarten voor de beide concerten zijn vanaf maandag 5 maart alleen op school te verkrijgen of tot 30/03 te bespreken door de som over te schrijven op bankrekening 220-0281154-82 (IBAN: BE03 2200 2811 5484) van VOROM. Kaarten kosten €7. Voor een duoticket voor beide voorstellingen betaal je €10.

Koninklijk Atheneum Mortsel | Mechelsesteenweg 194 | 2640 Mortsel | Tel. 03 449 88 93 | ka.mortsel@g-o.be | www.kamortsel.be en/of www.kam-muziekavond.be

Muziek verzacht de zeden wordt wel eens beweerd want in al die jaren hebben wij nooit tuchtproblemen gekend. Toch werden er op en naast het podium al wel eens fratsen uitgehaald…

In het begin van de jaren negentig van de vorige eeuw kenden wij een boom van Vlaamse kindersterretjes zoals Isabelle A en Sylvie Melodie. Ook op onze school liepen er enkele rond en er was zelfs een meisje dat een plaatje had opgenomen. Het sprak voor zich dat het sterrenmeisje ook haar nummertje in de Elisabethzaal zou opvoeren. Voor haar act moest ze die avond echter nog eerst met de blokfluitgroep van mevrouw Elsen optreden. Occasioneel droegen die een blauwe jeansbroek met bijhorende witte T-shirt, dus niet zo direct een outfit voor een solo-optreden. Veiligheidshalve had ze haar kleren in een van de vele loges opgehangen maar tot overmaat van ramp bleek er één van haar laarzen verdwenen. Zonder laarzen kon en wou ze niet optreden en de traantjes vloeiden. Alle hens werden aan dek geroepen om die verloren laars in de kelders van de Elisabethzaal te gaan zoeken wat in feite een onbegonnen werk was, totdat er een snuggere jongen de koelkast in de loge opentrok en daar de laars vond…

In de beginjaren moesten alle deelnemers hun kandidatuur voor de Muziekavond persoonlijk op het bureau van Edwig Van de Vorst, directeur van de middenschool gaan voorstellen. Op zekere dag boden twee jonge dames uit het tweede jaar middenschool zich aan om een buikdans op te voeren. Directeur Van de Vorst heeft hun voorstel diplomatisch afgewimpeld…

Directeur Van de Vorst was een klassiek geschoolde pianist en aanvankelijk hield hij er niet van om popmuziek op de jaarlijkse Muziekavond te laten weerklinken. In de ons omliggende scholen was zo’n optreden al eens uit de hand gelopen en de kans bestond erin dat er eventueel een minder schools publiek op afkwam. Nadat ik mij garant had gesteld dat onze jongens met hun elektrische gitaren ook stijlvolle muziek konden spelen, kreeg ik de toelating om een groepje voor te bereiden. Om niet te provoceren waren onze popsterren in spé voor de gelegenheid in een deftig maatpak met vlinderdas uitgedost. Toch hield hij nog een stok achter de deur: het optreden mocht niet langer duren dan vijf minuten anders zou hij het stopcontact van de versterker uittrekken… Achteraf bleek het jaarlijks optreden van het KAM-poporkest een goede zet en een belangrijke meerwaarde voor onze Muziekavond.

Met datzelfde groepje hebben wij trouwens in 1991 succesvol voor de verjaardag van Z.M. Koning Boudewijn in de Warande te Turnhout gespeeld. Eén van de eerste KAM-bandleden, Antoon Offeciers studeerde later jazzpiano aan het Conservatorium van Antwerpen. Hij leidde in het verleden het ‘Toon Offeciers trio’ en was toetsenist/pianist/(bas)gitarist bij Sukilove, Assunta Mano en is dat nog steeds bij de Vlaamse kleinkunstzangeres Mira. Antoon maakte eerder live muziek voor verschillende HETPALEISproducties van Dimitri Leue en schreef in 2006 de muziek bij het boek ‘Even gelukkig’.

Vroeger namen onze kleutertjes zowel uit de Wijk- als Hoofdschool ook deel aan de Muziekavond. Zo had ik eens “Het toeterlied” van Bart Peeters geprogrammeerd. Voor die gelegenheid leerde ik de kleutertjes kazoo spelen, je weet wel een plastieken pijpje met een papieren membraan in de wand. Door met de kazoo in de mond een toon te zingen, gaat het membraantje aan het trillen en wordt het geluid vervormd. In al mijn enthousiasme liet ik de kindjes er maar op los toeteren. De volgende week kreeg ik echter van de juffrouw te horen dat ik haar kleutertjes voortaan iets minder hard mocht laten blazen want na afloop van mijn eerste les telde ze abnormaal veel natte broekjes…

Enkele jaren terug hadden wij een zeer creatief 6de jaar Humane Wetenschappen. De meisjes – al jaren verwoede en zeer plichtbewuste danseressen – daagden de jongens uit om in hun laatste jaar ook eens mee te doen. Hun deelname zou beperkt blijven tot enkele achtergrondpasjes.  De jongens waren vlug voor het idee gewonnen maar beseften – zoals dikwijls bij mannen – veel te laat de ware toedracht van hun engagement. Terwijl de meisjes wekelijks oefenden kwamen de jongens nooit opdagen. Op de dag van de generale repetitie konden ze er niet meer van onderuit en werden ze door hun vrouwelijke klasgenoten op het podium gesleurd. Eenmaal op het podium en voor zo’n grote zaal, zagen ze hun stommiteit in…  Niet getreurd, voor het eigenlijke optreden zou het wél lukken!  Een pientere klasgenoot had immers dé oplossing gevonden: uit de voorraadkamer onder de keldertrap van het Mark liebrechtcentrum haalde hij een bakje bier en samen met zijn vrienden maakte hij die soldaat. Hun danspremière is wonderwel – dankzij de meisjes – goed afgelopen maar na afloop van de voorstelling hadden ze minder geluk want de lege gele bak hadden ze per ongeluk in de struiken naast mijn fiets achtergelaten. ‘s Maandags hebben ze geld mogen inzamelen om een volle bak te kopen en na school – vergezeld van de nodige excuses – aan de zaalverantwoordelijke af te geven…

De foto’s van de 12e Muziekavond in de Koningin Elisabethzaal op vrijdag 4 maart 1994 zijn aangevuld en vind je hier. 

[Show as slideshow]

Na het 10-jarig jubileum in de Singel moesten wij hoogdringend uitkijken naar een ruimere zaal.  Studieprefect Arthur Vandervee en directeur Edwig Van de Vorst bleven niet bij de pakken zitten en in mei 1992 kreeg ik al een lijstje met de data voor de volgende vijf Muziekavonden onder de neus geschoven, met als nieuwe locatie… de prestigieuze Koningin Elisabethzaal. Het nieuws sloeg in als een donderslag bij heldere hemel. Dat het uiteindelijk 11 bomvolle Elisabethzalen zouden worden, hadden de directeurs Arthur Vandervee (atheneum), Edwig Van de Vorst (middenschool) en Guy Dumon (basisschool) op dat moment niet durven dromen. 

De Elisabethzaal is en blijft een plaats die menig artiest en toehoorder bekoort. Op gebied van akoestiek behoort het tot de beste zalen ter wereld en wie droomt er niet van om eens in zo’n muziektempel op te treden? Voor de kinderen is dat tevens de ‘Samson en Gertzaal’. Om zoveel mogelijk kleuters op het podium te krijgen, lieten wij op onze eerste Elisabethzaalvoorstelling  ‘Samson’ aandraven en van meet af aan was het ijs gebroken. Na de pauze bracht oud-leerlinge Sylviae Traey (lichting 1973) Beethovens beroemde ‘Mondscheinsonate’ op piano. Sylvia Traey werd in 1978 laureate van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano.  Ze was jarenlang docente piano aan het conservatorium in Gent. Ze geeft regelmatig themalessen in binnen- en buitenland en in 2006 werd ze uitgeroepen tot meest verdienstelijke inwoonster van de gemeente Edegem. 

De zaal telt maar liefst 2.000 zitjes en wij moesten er maar voor zorgen die zoveel mogelijk vol te krijgen. Met de splitsing van de wijk- en hoofdschool werden de koren nog meer uitgebreid en zo groeide in 1995 het aantal deelnemers tot 430. De avond werd ook zo geprogrammeerd dat zowel de grote als de kleine leerlingen elkaars optreden konden bijwonen. Gewoontegetrouw kregen de leerlingen uit kleuter- en basisschool (1e en 2e graad) de eerste drie rijen in de zaal toegemeten. De “groten” uit de 3e graad van de basisschool en het middelbaar konden de avond vanop het balkon volgen.

De coördinatie om al die deelnemers tijdig op en van het podium te krijgen lag in handen van onze wiskundige bollebozen Jan Van Oost, Eddy Perdu, Jef De Boeck, Hedwig Tuerlincx, Henk Genbrugge en Jan Dekeyzer. De toeschouwer in de zaal beseft niet welke doolhof van kamertjes en ruimtes de catacomben van de Elisabethzaal wel telt, het ideale speelterrein voor jonge en nieuwsgierige leerlingen. Het blijft voor mij nog steeds een raadsel hoe de ploeg Van Oost het telkens voor elkaar kreeg om die massakoren op tijd en stond op het podium te krijgen. 

Logistiek werd het ook een huzarenstukje. Voor de generale repetitie huurden wij vier lijnbussen die constant tussen de Elisabethzaal en de school pendelden. Hierbij moesten wij o.a. rekening houden met de middagpauze en de warme maaltijd op school. Bovendien mocht de repetitie niet langer duren dan 15.30 u want de kinderen moesten ‘s avonds nog naar huis gaan om zich om te kleden.

De Elisabethzaal is een klassieke concertzaal, bijgevolg is er qua belichting en klankversterking niks voorhanden. Hiervoor deden wij een beroep op een externe PA-firma die telkens met twee overvolle vrachtwagens geluids- en lichtmateriaal en twee techniekers om acht uur aan de Elisabethzaal klaarstonden. Met behulp van een tiental leerlingen uit de hoogste jaren werd dan op amper twee uur tijd het materiaal uitgeladen, gemonteerd en afgesteld en dan pas kon de generale repetitie beginnen. Voor onze leerlingen was dit telkens een zeer zware en zenuwslopende klus!  Na afloop van de avond bouwde dezelfde ploeg alles weer af en werd het materiaal door de zaal naar de vrachtwagens gesleept, want de Elisabethzaal beschikt niet over een los- en laadkade. Dit duurde tot diep in de nacht, maar gebeurde zonder gemor!

Niemand zal ontkennen dat de Muziekavond doorheen al die jaren voor de nodige uitstraling van de school zorgde. Zowat de helft van onze scholengemeenschap – gaande van 2,5 tot 19 jaar – stond die avond op het podium, want in die tijd hadden wij ook nog een zevende jaar. Die honderden deelnemers zorgden thuis en in de jeugdbeweging voor de nodige mond-aan-mondreclame. Mama en papa hadden op het werk, bij vrienden, de kapper, de bakker en beenhouwer ook over het optreden van zoon- en dochterlief in dé Elisabethzaal en zo ging de bal verder aan het rollen. Mede dankzij de Muziekavond kende onze school in de jaren negentig een gestage groei (1.094 leerlingen) en dat resulteerde in 1993 met de aanwinst van een adjunct-directeur.

De Muziekavonden in de Elisabethzaal zorgden er ook telkens voor dat wij heel wat belangrijk volk uit zowel de onderwijs- als de politieke wereld over de vloer kregen. Naast verschillende inspecteurs waren er vele directies van de ons omliggende en bevriende scholen en was er steevast iemand van de raad van bestuur van het GO! aanwezig. In 1993 kwam zelfs toenmalig minister van Onderwijs Luc Van den Bossche naar de Elisabethzaal afgezakt. Ook Ingrid Pira, burgemeester van Mortsel, en haar schepenen zijn gedurende al die jaren vaste gasten geweest op onze Muziekavond.

Doorheen die dertig jaar is de Muziekavond altijd min of meer zelfbedruipend geweest. Bij het grasduinen in onze uitgebreide archieven kwam ik enkele rekeningen tegen. Zo kenden wij in 1995 een batig saldo van €1.636, in 1996 hadden wij een verlies van €570 en in 1997 sloten wij af met een winst van €644. Het jaarlijkse budget bedroeg toen zo’n half miljoen oude Belgische frank (€12.500), wat in die tijd – voor een schoolse manifestatie – toch een gigantisch bedrag was. Gedurende die dertig jaar hebben wij steeds op de financiële en materiële steun van onze Vriendenkring o.l.v. hun voorzitter Robin Libeer kunnen rekenen en dit gaf ons de nodige slagkracht. Sedert de overstap naar het cc Mark Liebrecht in 2003 kunnen wij gestaag een mooi positief saldo voorleggen dat ten goede komt aan de algemene werking van de school.

De voordelen van de Muziekavond vallen op pedagogisch gebied ook niet te versmaden. Vooral voor het bereiken van onderwijsdoelstellingen waarbij de leerlingen attitudes aanleren in verband met sociale omgang, werken in groepsverband, hulpvaardigheid, assertiviteit, verantwoordelijkheid durven nemen, schoonheid creëren, naar elkaar luisteren, omgaan met conflicten, leiding nemen,…  Het zijn zaken die dikwijls in een gewone les niet uitvoerbaar zijn en die momenteel mooi in de vakoverschrijdende eindtermen zijn gegoten en in elke school zelfs verplicht zijn. Ook niet te vergeten is dat hier nog het unieke graadoverschrijdend samenwerken bijkomt.

De foto’s die Alfred Schallenberg van deze eerste avond in de Koningin Elisabethzaal maakte zijn nu ingescand en kan je hier bekijken. De filmpjes volgen stapsgewijs…

[Show as slideshow]

Op zaterdag 22 februari 1992 verhuisde de Muziekavond van de Sporthal naar de blauwe zaal van de Singel. Onder het motto “Vele kleintjes maakten één groots Atheneum” sloegen de leerlingen en collega’s uit de kleuter-, basis-, middenschool en het atheneum de handen in elkaar om er een onvergetelijke avond van te maken.  Liefst 150 leerlingen namen hieraan deel.  De grote zaal van de Singel met een capaciteit van 850 zitplaatsen, was in enkele weken tijd volledig uitverkocht. 

In 1992 kreeg onze Muziekavond zijn vaste structuur en gingen wij meer de professionele weg op met o.a. mooi verzorgd drukwerk en een bijhorende affiche, alles in een nieuwe huisstijl. Deze historische avond werd door beroepsfotograaf Alfred Schallenberg op de gevoelige plaat gelegd en dat deed hij ook nog de achttien volgende jaren. Momenteel zijn wij druk in de weer om alle foto’s te verzamelen en in te scannen, het album van 1992 is compleet, de overige jaren volgen.  

Dankzij de filmopnamen van Walter Van den Branden, docent aan het RITS (Erasmus Hogeschool) te Brussel, beschikken wij van deze jubileumeditie en de daaropvolgende Muziekavonden in de Koningin Elisabethzaal over mooie beeld- en klankopnamen. Onlangs werden alle films gedigitaliseerd, fragmenten hieruit verschijnen regelmatig in de bovenstaande rubriek “Video(‘s) in de kijker”.

De drie koren van de basisschool, samengesteld uit leerlingen van de hoofdschool “De Bolster” en Wijkschool “Ten Dorpe” en het koor van het atheneum werden tussen 1990-2005 door Pol Bossuyt – buiten zijn normale lesopdracht – wekelijks voorbereid.  Leraar Engels en begenadigd pianist-dirigent André Moennaert nam vanaf toen het koor van de middenschool onder zijn goede en Maddy Elsen zorgde jaarlijks met haar leerlingen uit het eerste jaar middenschool voor een blokfluitintermezzo.  

In de Singel stonden ook Renate Spelmans (fagot) en Vincent Goris (piano) op de planken, later zullen zij de professionele muziekweg inslaan. Vincent werkt nu o.a. als muzieksamensteller bij de cultuurzender KLARA en Renate onderwijst fagot en algemene muzikale vorming aan het Stedelijk Conservatorium van Oostende en aan de Muziekacademie van Zottegem.  Onder de presentatrices herkennen wij Vanessa Broes. Vanessa behaalde haar masterdiploma woordkunst aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen en geeft toneelles aan de! Kunsthumaniora, ze is ook regelmatig op televisie te zien.

De meisjes uit de eerste en tweede graad oefenden o.l.v. turnlerares Carla Van Reeth een bewegingsnummer in, later zal collega Philip Storme haar bijstaan. In die tijd zaten er ook heel wat dansers van dansschool Maggi Toussaint bij ons op school, ze maakten deel uit van de dansgroepen “The Jazzy-Kids” en “The Bubbles’ die in de beginjaren van de commerciële zender VTM daar regelmatig op te zien waren. Ter gelegenheid van deze 10e editie bracht Maggi een gesmaakte choreografie. Het slotlied werd door de heer Edwig Van de Vorst, directeur van de middenschool op de piano begeleid.

[Show as slideshow]

Dankzij onze huisfotograaf de heer Alfred Schallenberg hebben wij doorheen de jaren heel wat mooi beeldmateriaal verzameld. In het fotoalbum vind je een kleine selectie.  
Wekelijks verschijnt er ook een filmpje uit de oude doos, dus een website om zeker in het oog te houden!

Wij zijn op zoek naar oud-leerlingen die in enkele lijntjes willen neerpennen wat de Muziekavond tijdens hun KAM-tijd en misschien zelfs daarna voor ze heeft betekend. Alle artikeltjes gaan wij tegen de jubileummuziekavond in een gedenkboek bundelen.  Wil je ons hierbij helpen, dan mag je je schrijfsel opsturen naar het onderstaande e-mailadres. Als dank voor je medewerking krijg je op 19 april een gratis exemplaar.

kammuziekavond@gmail.com

Volgend jaar wordt de! Muziekavond van het Koninklijk Atheneum Mortsel dertig. Voor deze jubileumeditie organiseren we twee avonden. Donderdag 19 april zal worden ingezongen door oud-leerlingen van onze school die de professionele weg zijn ingeslagen of de muziek als hobby zijn blijven beoefenen. Vrijdag 20 april is het de beurt aan de huidige generatie KAM-ers. Beide avonden vinden plaats in de schouwburg van het Mark Liebrechtcentrum in Mortsel en beginnen telkens om 19.45u. De voorbereidingen voor het 30 jaar jubileum kan je via deze blog op de voet volgen.